Tame Impala - The Slow Rush

Μήνυμα σφάλματος

  • Notice: Undefined index: taxonomy_term στην similarterms_taxonomy_node_get_terms() (γραμμή 518 του /home/vasileio/www/ganymede/sites/presspop.gr/modules/similarterms/similarterms.module).
  • Notice: Undefined offset: 0 στην similarterms_list() (γραμμή 221 του /home/vasileio/www/ganymede/sites/presspop.gr/modules/similarterms/similarterms.module).
  • Notice: Undefined offset: 1 στην similarterms_list() (γραμμή 222 του /home/vasileio/www/ganymede/sites/presspop.gr/modules/similarterms/similarterms.module).

Έχουν αισίως περάσει σχεδόν πέντε χρόνια από την κυκλοφορία του ''Currents'', το magnum opus των Tame Impala και κατ΄επέκταση του Kevin Parker, του ανθρώπου που αποτελεί την κινητήριο δύναμη του Αυστραλιανού συγκροτήματος. Ένας δίσκος που ήταν εξόχως αναζωογονητικός για το ίδιο το rock και σίγουρα συγκαταλλέγεται στις καλύτερες στιγμές της δεκαετίας που μόλις αφήσαμε πίσω μας. Στο ''Currents'' οι Tame Impala είχαν εμπλουτίσει το ψυχεδελικό rock τους με disco και ηλεκτρονικές αναφορές και το τελικό αποτέλεσμα ακούγονταν φρέσκο και γοητευτικό. Σε αυτήν την πενταετία οι Tame Impala έγιναν superstars, παίζοντας headliners σε μεγάλα festival, η μουσική τους να ακούγεται παντού και να έχουν αποσπάσει σουδαίες κριτικές. Πλέον δεν είναι ένα ελπιδοφόρο συγκρότημα του undergound και αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο φετινό ''The Slow Rush''. Ο δίσκος είναι υπέρμετρα φιλόδοξος και αποτυπώνει τη κατεύθυνση που πλέον θέλει ο Parker να ακολουθήσει. Σαν να θέλει κάτω από την ομπρέλα των Tame Impala να χωρέσει όσο πιο πολλά είδη και επιρροές μπορεί. Μοιάζει με την φυσική συνέχεια του ''Currents''. Ακόμα πιο πλουραλιστικό αλλά και ελαφρώς λιγότερο εμπνευσμένο.

Το ''Currents'' σε έπιανε κατευθείαν από το λαιμό με το εναρκτήριο ''Let It Happen''. Στο ''The Slow Rush'' ξεκινά με το πιο συγκρατημένο ''One More Year''. Ένα κολάζ ψυχεδελικής disco, που μοιάζει σαν να ξεπετάχτηκε από ένα τζαμάρισμα του Giorgio Moroder με τους Love. Τολμηρή ιδέα και άρτιο το αποτέλεσμά της. Το ''Instant Destiny'' είναι από τις πιο pop στιγμές τους και σε αυτό ο Kevin Parker μοιάζει ο ίδιος να έχει συνθέσει κομμάτια, από τα οποία θα αντλήσει τα samples για να καταλήξει στο εν λόγω track. Στο ''Breathe Deeper'' παίζει με τη funk πλευρά της disco και στο ''Posthumous Forgiveness'' ξεκινά ως λευκός soulman για να καταλήξει στις παρυφές του σύγχρονου r'n'b των charts. Το ''Borderline'' φέρει την ετικέτα του hit πάνω του. Πιασάρικη μελωδία και μία μπασογραμμή που σε κάνει να κουνάς συνεχώς τους γοφούς. Το ''Tomorrow's Dust'' μας γυρίζει πίσω στις εποχές όπου συγκροτήματα σαν τους Primal Scream ενδιαφέρονταν να δημιουργήσουν περισσότερο ηχοτοπία παρά ''κανονικά'' rock τραγούδια, ενώ λεπτεπίλεπτα beats συνθέτουν το dreamy ''On Track''. Το ''Lost In Yesterday'' μοιάζει να έχει ξεμείνει από τα sessions του ''Currents'' και το ''Is It True'' θα μπορούσε να ανήκει στον κατάλογο των Daft Punk. Στην εν δυνάμει επιτυχία που ακούει στο όνομα ''It Might Be Time'' τα πλήκτρα έχουν τον πρωταφωνιστικό ρόλο και ο δίσκος κλείνει με το αργόσυρτο τριπάρισμα του ''One More Hour''.

Το ''The Slow Rush'' είναι ένας δίσκος που απευθύνεται σε όλους. Ίσως λίγοι από αυτούς που αγάπησαν τις πρώιμες ηχογραφήσεις των Tame Impala ξυνίσουν μαζί του. Μπορεί να το ακούσει κάποιος ανεξάρτητα από το ποια είναι τα υπόλοιπα ακούσματά του. Θα ακούγεται ως soundtrack και σε κάποιο ψαγμένο μπαράκι και από κάποια αλυσίδα ρούχων για να κάνει το ψάξιμο των πελατών της πιο ευχάριστο. Οι Tame Impala είναι οι νέοι Arcade Fire του εναλλάκτικού rock και σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής τους. Το ''The Slow Rush'' δεν είναι ο καλύτερος δίσκος τους, αλλά είναι αυτός που θα εκτοξεύσει περισσότερο τη φήμη τους. Για να λέμε την αλήθεια πάντως, είναι ένας δίσκος που ο δημιουργός του έχει δουλέψει απίστευτα, για να καταφέρει να φέρει σε πέρας ένα από τα πιο φιλόδοξα project των τελευταίων χρόνων.

Twitter icon
Facebook icon
Google icon
StumbleUpon icon